การเดินสาขาโดยไม่มีรายการตรวจมักจบที่ความรู้สึกว่าสาขาดูดีหรือไม่ดี โดยไม่มีหลักฐานให้คุยกับผู้รับสิทธิ์ รายการสั้นที่จบในครึ่งวันจึงมีประโยชน์กว่าแบบฟอร์มห้าสิบข้อที่ไม่มีใครกรอกครบ
เริ่มจากภายนอก: ป้าย ทางเข้า ความสะอาดของพื้นที่รอคิว และเวลาที่ลูกค้าได้รับการทักทาย ถ่ายรูปจุดที่ผิดมาตรฐานเพื่อใช้คุยภายหลัง ไม่ใช่เพื่อจับผิดต่อหน้าพนักงาน
ในพื้นที่บริการ ให้ดูว่าขั้นตอนในคู่มือถูกตัดทอนตรงไหน เช่น ข้ามการชั่งวัตถุดิบ หรือใช้ภาชนะคนละขนาด สอบถามพนักงานด้วยคำถามเปิดว่าทำไมขั้นตอนนี้เปลี่ยน ไม่ใช่ถามว่าทำตามคู่มือหรือไม่
ปิดท้ายด้วยการดูสมุดบันทึกยอดเสีย ยอดเคลม และตารางเวร หากตัวเลขไม่ถูกบันทึกสม่ำเสมอ การคุยเรื่องกำไรสาขาจะไม่มีฐานร่วมกัน
หลังเดินสาขา ส่งสรุปสามข้อที่ต้องแก้ภายในเจ็ดวัน และสามข้อที่ชมได้ การตรวจที่เหลือแต่ข้อตำหนิทำให้ผู้รับสิทธิ์ปิดบังปัญหาในรอบถัดไป